[resim bulunamadı]bugün erkek arkadaşımla buluşmak için yeni aldığım siyah elbisemi giyip ayna karşısına geçtim. makyajımı yapıyordum ki babam birden odama girdi.
“bu elbise ne böyle?” diye sordu.
eyeliner çekerken göz ucuyla ona baktım, sonra hiçbir şey olmamış gibi makyajıma devam ettim. ama babamın söyleyecekleri bitmemişti.
“giymişsin kısacık elbiseyi, yüzünde bir ton makyaj. bu hâlin ne böyle?”
“ne var hâlimde? kendimi güzel hissedemez miyim? benim buna hakkım yok mu?”
rujumu sürmeye devam ederken yanıma oturdu. sesini biraz alçaltıp, sanki bana hayatın değişmez bir kuralını anlatıyormuş gibi konuştu.
“bak oğlum, bu hâlin normal değil.”
neyin normal olup olmadığına karar vermişti bile. siyah elbisem, eyeliner’ım, rujum… hepsi bir anda bir sorun hâline gelmişti.
neyin normal olup olmadığını belirleyen şey, ne hissettiğim değil, erkek olmamdı.
“bu elbise ne böyle?” diye sordu.
eyeliner çekerken göz ucuyla ona baktım, sonra hiçbir şey olmamış gibi makyajıma devam ettim. ama babamın söyleyecekleri bitmemişti.
“giymişsin kısacık elbiseyi, yüzünde bir ton makyaj. bu hâlin ne böyle?”
“ne var hâlimde? kendimi güzel hissedemez miyim? benim buna hakkım yok mu?”
rujumu sürmeye devam ederken yanıma oturdu. sesini biraz alçaltıp, sanki bana hayatın değişmez bir kuralını anlatıyormuş gibi konuştu.
“bak oğlum, bu hâlin normal değil.”
neyin normal olup olmadığına karar vermişti bile. siyah elbisem, eyeliner’ım, rujum… hepsi bir anda bir sorun hâline gelmişti.
neyin normal olup olmadığını belirleyen şey, ne hissettiğim değil, erkek olmamdı.
