atarinin adaptörü bozulmuştu. nasıl hırs yaptıysam artık o an oyun oynayabilmek için adaptörü söktüm.transformatörü aldım içinden kabloları bağladım uç uca prize bi takarsın atarı patladı amk.evin sigortaları attı.ödüm kopmuştu .annem geldi su içirdi falan.atari de yalan oldu tabi.

reserve dursun yazınca okuyacam

*okuldan eve dönerken altıma sıçmıştım, yürüyüş esnasında.
*3 tekerlekli eski küçük bisikletlerden vardı, sürerken ön kaldırmak istemiştim, taaaak kafa betona.
*aynı bisikleti terasa çıkarmaya çalışırken bisikletle beraber merdivenlerden yuvarlanmıştım, kol bacak kalmamıştı.
*TVnin sağ üstünde yazan arşiv ibaresini hep Arşiv` adlı bir şehir olarak varsayardım.
*bi kutu zakuska gofreti bi oturuşta yemiştim ardından hastanelik olmuştum, aynı anda hem sıçıp hem kusuyordum, hayatımın en sikik günüydü.

ekleme1:

bozulan ps1 `in içini açıp tornavida ile kurcalamıştım, tabi fişten çekmeyi unutmuşum, tornavida elektrik akımının olduğu yere temas eder etmez bir havai fişek gösterisi.

inşaatın kumuna işerken komşu yakalamıştı. işerken telaşla şortu çektim, işte altıma da işemiştim. sonra tutup bi de eve gidince işedim.

çamurdan pasta yapar arkadaşımıza yedirirdik.evet yerdi ya ıyy.

bir okul bahçesi yanından geçerken, duvarın arkasından top düştü. çocuğun teki duvara atlayıp topu atmamı istedi. ben topu yokuş aşağı atıp yürümeye devam ettim, nasılsa gelemez diye. 150 m. sonra çocuk elinde topla beni yakaladı. çok da güzel dövdü. ben de eve gittim

depremden sonra paso tuğlaları üst üste dizerek evler yapar sonra bi tekmeyle indirirdik aşşa. bilinçaltımıza işlemiş mübarek

sidik ve kumdan harç yaptığımızı zanneder mutlu olurduk.

evcilik oynardim amk o zamandan abazan olacagim belliymis vay amk.

henüz 1 yaşında olmayan yiğenim, her çocuk gibi ağzına bir şeyler sokuyordu. bu sefer anahtarlık seçmişti. büyükler de "eheh mehe" derlerken, bende içten içe nasıl bir haset varsa, ilgi toplamak için gidip mutfaktan tuz ve karabiber aldım, anahtarlığa döktüm. o anki mezarsı sessizliği hayatımın hiçbi evresinde yaşamadım. çocuk bile durdu bu nasıl şaka diye