Hiçbir şey içimdeki duyguyu tarif etmeme yardımcı olmuyor. Gereksiz sinir krizlerim bazen cinnet noktasına geldiğinde sakinleşmeye çalışıyorum. O kadar sinirle hareket ediyorum ki cinnetim dinince fark ediyorum ne kadar canımın yandığını. Ne kadar ağrıyor, biliyor musun? Bilemezsin, bilemeyeceksin. Bir köşede tek başıma sakinleşmeye çalışıyorum.
Hani hep diyordum ben; yalnız olmak iyidir, sevmek gerekir. Ben yalnızlığa aşık olmuşum sanırım ve hiçbir şey doldurmuyor içimdeki boşluğu. Yemek yerken, gezerken, film izlerken, hatta en basit bir yürüyüşte bile yapayalnız hissediyorum. Bu boşluğu sevmek en fena olanı zaten. Bir yalnızlık resitali; başrolde ben. Ne çok seviyoruz birbirimizi ve en iyisi yalnız ölmek.
Hani hep diyordum ben; yalnız olmak iyidir, sevmek gerekir. Ben yalnızlığa aşık olmuşum sanırım ve hiçbir şey doldurmuyor içimdeki boşluğu. Yemek yerken, gezerken, film izlerken, hatta en basit bir yürüyüşte bile yapayalnız hissediyorum. Bu boşluğu sevmek en fena olanı zaten. Bir yalnızlık resitali; başrolde ben. Ne çok seviyoruz birbirimizi ve en iyisi yalnız ölmek.
