babamın tayinini ne yaptıysak merkeze aldıramadık. yani artık harbiden herkes bunalımlardaydı amk. annem desen kendini dine verdi, nur akıyo suratından. kardeşimi salla o bi bok anlamıyo olaylardan, ben iyice salaklaşmıştım zaten, olaylar belki abimi de üzüyordu ama ben o üzüntüyü pek göremedim abimde (biz çekiyorduk tabi asıl sıkıntıyı) . her neyse babam eve geldiğinde bize bağırıp çağırmaya anneme devamlı kızmaya falan başlamıştı, küçük kardeşimle falan da ilgilenmek istemiyordu. her eve geldiğinde asabi asabi tavırlar falan.