yani dışarıdan baksan koskoca insanlarız, işimiz gücümüz var, fatura ödüyoruz, hayatta kalmaya çalışıyoruz ama aynanın karşısına geçip ciddi ciddi hangi manifest kızı olduğumu düşünüyorum bazen.

ulan benden zoktay aurası çıkıyo mu gerçekten, yoksa ben arkada sadece vokallere ayak uyduran ama hepsinden güzel sesi olan esin miyim? bazen içimdeki o hırsı, ben bu masanın patronuyum enerjisini hissedince hemen mina olduğuma ikna oluyorum. tamam diyorum, bu dominasyon, bu ikonik duruş tam olarak mina... ama sonra bi anlık sakarlık yapıyorum ya da bir ortama girip saçma sapan davranınca gözümün önüne lidya geliyo... hayır diye bağırıyorum kendi içimde, ben lidya olamam...

en komiği de bu kıyaslamayı yaparken saniyeliğine bile gülümsememek, tamamen akademik bi ciddiyetle yürütüyorum bunu... giyim tarzım biraz hilal ama kriz anındaki tepkilerim kesinlikle sueda... sadece pazartesi sabahları ortaya çıkan stresimi de suedaya benzetiyorum...

ben galiba suedayım... fotoğraf çekilirken varoşluğum da suedaya benziyo.