türk punk'ının son yıllarda geçirdiği en büyük değişim müzikal değil, ekonomik.

punk dediğin şey biraz parasızlık, biraz öfke, biraz da hayatın bize kim olduğumuzu sorması değil mi abi? şimdi olası punk konserinde sahne alan gençlerin ayakkabıları benim evin bir aylık kirası aq... en güzeli de bu çocukların sisteme karşı çıarken sistem tarafından son derece güzel yetiştirilmiş olmaları. özel okullar, yurtdışı tatilleri, aileden gelen araba, özel ünilerde rahat kazanılan bölümler falan... yemin ederim babası pilot olan punk müzisyeni tanıyorum ben... uçak kazaları hakkında tezini okumuşluğum var yani adamın...

bu çocukların burjuvazi eleştirisini dinleyelim istiyoruz ama onu da pek beceremiyolar ki... yani özellikle türk punk'ında underground kavramı bile değişti. artık underground olmak bodrum katta çalıp az insanın dinlemesi değil, aile ile yurtdışı tatiline çıkmayıp yazlıkta prova almak falan oluyo... çocuk anlatıyo ''yha kanka yeni albümü urla'da yazlıkta kaydediyoruz bizim rezillik...''  falan diyo bana...

gerçi türk punk müziğinde sistem eleştirisi biteli çok oluyo... bir de bu çocukların sisteme karşı çıkarken kullandıkları kelimeler inanılmaz güvenli. “kapitalizm”, “tüketim toplumu”, “yabancılaşma” falan... instagramlarına bakınca prag hikayeleri falan çıkıyo karşına...

sloganlar da no future falan değil bu arada, ''ailem zengin, geleceğim parlak.''