Gördüğümde gülümsememe sebep olan söz.

Maalesef ki insan zihni, hayatta kalma güdüsüyle hep en kötüsüne hazırlanmaya programlıdır.

"Ya başaramazsam? Ya ters giderse? Ya hayal kırıklığına uğrarsam?"
Bu sorular güvende tutmayı amaçlasa da, çoğu zaman bizi olduğumuz yere çiviler.

Peki, bu sonsuz endişe döngüsünü kırıp o sihirli soruyu sormaya cesaret etsek ne olurdu?
Ya her şey yolunda giderse?
Bu cümle aslında korkuya, belirsizliğe ve kendi kendimize koyduğumuz sınırlara karşı sessiz ama çok güçlü bir başkaldırıdır.

En az felaket senaryoları kadar, mucizelerin de gerçek olabileceğine ihtimal vermek neden bu kadar zor geliyor?

Elbette hayat her zaman pürüzsüz ilerlemez, mutlaka ufak tefek dalgalanmalar olacaktır. Ancak enerjimizi olası felaketleri kurgulamak yerine, güzellikleri çağırmaya harcadığımızda atacağımız adımların duruşu da değişir. Korkuyla atılan bir adım insanı geriye çekerken, umutla atılan bir adım menzile ulaştırır.

*Ya beklediğimden de güzel olursa?
Ya o kadar yorulduğuma sonuna kadar değerse?
Ya her şey tam da olması gerektiği gibi, su gibi akıp yolunda giderse?*

Belki hayat bizi şaşırtmayı çok sever, biraz ona bu şansı verelim. Naçizane.
0 0
hur ejderha #119626
entry girebilmek için üye girişi yapmalısınız. Üye değil misiniz? hemen kayıt olun.