sevgili tuğrul sezer'in kaleme aldığı, cinius yayınları tarafından yayımlanan, korku filmi kültürüne ilgi duyan herkesi oldukça doyuracak bir içeriğe sahip, adeta korku sineması için altın değerinde bir yapıt.

altmışların kült olan filmlerini oldukça etkilemiş, o filmlerin yönetmenlerine ilham perisi olmuş yönetmenler ve filmleriyle başlıyor bu güzel kitap, 20.yüzyılın ilk yarısında ortaya çıkan yönetmenlerin ilham kaynaklarını, filmlerin yapılma süreçlerini, yedikleri sansürleri, yayınlanırken yaşadıkları sıkıntıları anlattığı kadar sinemaya kattıkları yenilikleri ve bir kuşak sonrası onlardan etkilenmiş yönetmenlerin filmleriyle devam ediyor.

sevgili hitchcock'un psycho'sundan, sevgili dario argento'nun suspiria serisinde kullandığı renkler, senaryosundaki açıklar ve hatta senaryosuna ilham kaynağı olmuş kutsal kitap canavarlarına kadar bilgi ediniyoruz, günümüzdeki korku filmlerinin neden oldukça çiğ*, neden sadece para kazanma amacıyla yapılmış olabileceğine ve niçin artık korkutmadıklarına dair fikirler edinmiş oluyorsunuz okudukça.

dahası da, hikayesiyle, oyunculuklarıyla insanı gerim gerim germiş filmlerin varlıklarını fark edip onları izlemenize neden olan bu güzel kitap, günümüz korku filmlerinin sadece "böağaaöağ" diye ortaya çıkan, jump scare dışında insanı korkutacak içerikleri olmadığını görmenize, gözünüzün açılmasına da neden oluyor.

gerek ülkelerine göre korku filmleri, gerek içeriklerine, gerek yaratıklarına göre ayırıp güzelce bizlerimizin önüne sunmuş bu kitabı kütüphanede bulundurmak şart, bazı kötü siteler pdflerini yayınlamış, bazı kötü insanlar hehehe bazı kötü sitelerden indirip bilgisayarlarında-telefonlarında saklıyorlarmış.
4 0 2
britney spears askimsin benim #122563
Kültürel birşey sanırım, bizim korku stiliniz genelde şeytan, kötü ruh ve cinler üzerine. Katilliler korkuymuyor beni. Karadenizliyiz la biz, çakarım alnına 14lü belçikayla hem pası silinmiş olur. Ama böyle fiziki olmayan şeyler geriyor daha çok.
0 0
Areo Hotah #122570
efektsiz dönemlerde daha çok korkardık. mesela bu chucky serisinin ilk filminde o kadar imkansızlık varmış ki, çakinin ağzı bile oynamıyordu. bırakın konuşmayı yürüyemiyordu bile. saldırma sahnelerinde saldırıya uğrayan kişi çakiyi yalandan yüzüne yapıştırıyordu ısırılmış gibi bağırıyordu. yoksa pilli bebek nasıl ısıracak amk. ya da setten biri tutup kurbana doğru fırlatıyordu, biz tam uçtuğu anı görüyorduk. sonradan çaki cgi ile hoplamaya zıplamaya başladı. işte ben o son filmleri hiç sevmedim. yok chucky'nin gelini dediler, yok baldızı dediler. son filmler çok saçmaydı. 1980'lerde eli kolu tutmayan çakiden daha çok korktum ben. andy'nin yanında yatması bile yeterdi.
0 0
aegelius #122584
entry girebilmek için üye girişi yapmalısınız. Üye değil misiniz? hemen kayıt olun.