13 yaşımdayken yatalak olan büyük annemi evde yalnız bırakıp, sobanın kapağını açtım. kendisi bir bardak yardımıyla camı kırmayı başarsa da, boğularak can verdi. cenazesinde ağladığımı hatırlıyorum. burçin adlı bir kadınla nişanlandım, daha sonra ise ablasıyla birlikte oldum. burçin`e bunu söylediğim de saatlerce ağlamıştı karşımda -hayatımın en güzel anlarından biriydi, çaresizce, komik bir sıfatla neden deyip ağlıyordu sadece evet... o an ki yüz ifadesini bu kelimeyle açıklayabilirim "komik". bir bankta oturup ağlıyordu, onu dinlemedim bile, kalkıp evime gidip yarım şişe viski içtim. çocukluk arkadaşım ümmühan`a tecavüz ettim, ne kadar kahrolup ağlasa da, beni ele vermedi. 2 ay sonra intihar etti. cenazesine bile gitmedim.

devamı var.